The Explicit Parental Advisory

By grylos

εικόνα από MsLucifer

Ξύπνησα στο κρεβάτι δίπλα της, απ’ το πόδι της που μου πασπάτευε τον πούτσο. Φόραγε μαύρα και διχτυωτό καλσόν με ζαρτιέρες. Ήταν πολύ καυλωμένη, όλο της το κορμί είχε σπασμούς, τόσο που ‘χα σοκαριστεί. Και τα ‘χε προετοιμάσει όλα σαν πορνό ταινία.
Έσκυψε από πάνω μου όταν είδε ότι άνοιξα τα μάτια μου και έμοιαζε με άγριο αιλουροειδές, τα βυζιά της κουνιούνταν βαριά, ξεχειλωμένα, είχε τεράστιες ρώγες.

εκιόνα από sacred artist

“Ξύπνησε ο εραστής μας;”
Ανέβηκε πιο πάνω και καβάλησε το κεφάλι μου. Οι βολβοί των ματιών της γύριζαν προς τα πάνω καθώς μου έσπρωχνε απ’ το κεφάλι το πρόσωπό μου πιο μέσα στα μουνόχειλά της.
Με τα τακούνια της μου ‘γδερνε τα αρχίδια. Το κόκκινο κραγιόν είχε φύγει απ’ το περίγραμμα των χειλιών της, που τα ‘γλειφε μετην άκρη της γλώσσας της και σχημάτιζαν προτεταμένα απ’ την καύλα ένα “ο”.
Η μυρωδιά αυτού του κραγιόν ακόμα μου ‘ρχεται στα ρουθούνια.
Νευρικά γλιστρούσαν τα δάχτυλά της και άφηναν σημάδια στα μάγουλά μου για να βρει ακριβώς το στόμα μου την κλειτορίδα της.
Το δέρμα μου ήταν ερεθισμένο απο αυτή την μάχη. Τόσο καλοστημένο το πορνό της σενάριο κι η ηδονή της copy paste από dvd, αλλά το ‘φχαριστιόταν να με ‘χει έτσι.
“Γλείψε ρε! πιό πολύ! τόσο μόνο μπορείς, μαλακισμένο;”
Απάντηση δεν περίμενε, έφτυνα στο μουνί της και τα σάλια μου έμεναν με τα υγρά της στη μούρη μου.

εικόνα από Dannagrrl

Δεν μπορούσα να αντιδράσω αλλιώς. Το σώμα μου ήταν κουρασμένο, δεμένα τα χέρια πίσω στην πλάτη. Και τα πόδια μου δεμένα.
Ήθελα να μπω στο μυαλό της να δω τί την φτιάχνει τόσο πολύ. Δε με κοίταζε στα μάτια, φανταζόμουν να μπαίνω στην υπόφυσή της – μαλακίες, δεν μπορώ να γλιτώσω έτσι.
Οι ανάσες της ηδονής της έμοιαζαν με λυγμούς.
Κατάλαβε πως πρόσεξα το ανεπαίσθητο κράτημα της εκπνοής της και μου κλώτσησε το κεφάλι. Δεν είχα δύναμη ούτε να φωνάξω, μιάμιση μέρα κατάκοιτος και δεμένος.
Έπρεπε να το περιμένω.
Ο άντρας της είχε φύγει εδώ και δυο μέρες για δουλειές στο εξωτερικό.
Περίμενα να τελειώσει όλο αυτό.
Χαστούκια, μαστίγιο στο κορμί μου, το μουνί στη μούρη μου, ερεθισμένη, υγρά και αίμα απ’ τη μύτη μου
“Σιχαμένο, θα με κολλήσεις και τίποτα! μαλακιστήρι, δεν καυλώνεις ε;”
Μου σκάει με το μαστίγιο μια στ’ αρχίδια, κραυγάζω και χώνει τη μπουνιά της στο στόμα μου.
Παρατηρούσα τον τρόπο που έσπρωχνε τη λεκάνη της για να μου τριφτεί, ήταν πολύ αντρικός, έμοιαζε με του άντρα της όταν του έπαιρνα πίπα. Είχε πάρει ακριβώς την ίδια στάση με εκείνον, άρα είχε έρθει κι εκείνη στη θέση μου κι εγώ πήρα δυο φορές την ίδια θέση. Δεν είχαν λογική οι σκέψεις μου, αλλά έτσι προσπαθούσα να αποτραβηχτώ απ’ αυτό που γινόταν.
Του ‘χε πει πως θα πήγαινε να δει τους γονείς της στο χωριό για τρεις μέρες.
Στουπί στο στόμα μου, δονητής στον κώλο μου να τον σπρώχνει μανιασμένη, μανιασμένη να τρίβει και το μουνί της.
Δεν είχε φύγει τελικά…
“-Πονάω
-Σκάσε!” (το κι εγώ “σκασε”)
Επιτέλους έτοιμη να χύσει, το καταλάβαινα απ’ την αλλαγή στο ρυθμό των αναπνοών της.
“Έτσι σε πήδαγε πουστράκι; Ε; Κι έλεγα γιατί δεν έχει καύλες πια! Γουστάρεις γαμιόλη;
Κι εμένα έτσι με πήδαγε, μαλακισμένο!

Έτσι με πήδαγε μουνόπανο, εσύ του ‘κοβες την όρεξη κι όλο έφευγε ταξίδια ε;

Έτσι μωρή αδερφή! Τον είχες πηδήξει κι εσύ;”
Τα δάχτυλά της κινούνταν πιο γρήγορα στο μουνί της, βαθιά εισπνοή, πνιγμένη με μια ψιλή συρριστική νότα, κοφτές εκπνοές και συσπάσεις, κοφτές εκπνοές μετά με φωνή, οι αδένες της άνοιξαν, ιδρωμένη, έχυσε κι έβαλε τα κλάματα.

εικόνα από KatiBear

“Τί έφταιγα εγώ ρε; τί έφταιγα εγώ;” κι η φράση πνιγόταν στο κλάμα και ξεθώριαζε.
Λύγισε δίπλα μου. Ήθελα να της πω το ίδιο. Δεν είχα κουράγιο.
Τη λυπήθηκα, εγώ έφταιγα, έπρεπε να το περιμένω. “Λογικές αυτές οι αντιδράσεις” μου ‘πε μετά ο ψυχίατρος, το ίδιο έλεγε στα παράθυρα για το σεξουαλικό έγκλημα κάνοντας νύξη για τρία θύματα.

6 σχόλια προς “The Explicit Parental Advisory”

  1. Strahd λέει:

    Διαστροφικά υπέροχο…

  2. Strahd λέει:

    Διαστροφικά υπέροχο…

  3. desiderius λέει:

    Ζεν Γρύλε,

    Πολύ ωραίο ποστ, πραγματικά. Αποτυπώνει τα δυσπρόσιτά μας ερωτικά ένστικτα, και μαζί μάς κλείνει το μάτι με την ερεθιστική του γλώσσα.

    To ερωτικό-σεξουαλικό πάθος μάλλον είναι αυτό που μπορεί να εξαντλήσει περισσότερο από κάθε άλλο τα όρια του βαθύτερου ψυχισμού μας. Προσοχή λοιπόν, είναι επικίνδυνο να υπακούμε στα πάθη μας χωρίς κανένα φραγμό, και να νομίζουμε ότι θα βγούμε αλώβητοι. Από την άλλη, το πάθος δεν είναι εξορισμού νοσηρό… Αρκεί να σταματά κανείς πριν καταπατήσει τα δικαιώματα του άλλου (αν και ο τύπος στην ιστορία δεν αποκλείεται να δέθηκε οικειοθελώς, στην αρχή τουλάχιστον), και πριν δημιουργήσει πραγματική δυσλειτουργία μέσα του, πριν δηλαδή η ικανοποίηση γίνει μικρότερη από το αίσθημα της φθοράς. (Τώρα, πού ακριβώς βρίσκεται αυτό το όριο, πρέπει να δοκιμάσεις για να το βρεις…)

  4. desiderius λέει:

    Ζεν Γρύλε,

    Πολύ ωραίο ποστ, πραγματικά. Αποτυπώνει τα δυσπρόσιτά μας ερωτικά ένστικτα, και μαζί μάς κλείνει το μάτι με την ερεθιστική του γλώσσα.

    To ερωτικό-σεξουαλικό πάθος μάλλον είναι αυτό που μπορεί να εξαντλήσει περισσότερο από κάθε άλλο τα όρια του βαθύτερου ψυχισμού μας. Προσοχή λοιπόν, είναι επικίνδυνο να υπακούμε στα πάθη μας χωρίς κανένα φραγμό, και να νομίζουμε ότι θα βγούμε αλώβητοι. Από την άλλη, το πάθος δεν είναι εξορισμού νοσηρό… Αρκεί να σταματά κανείς πριν καταπατήσει τα δικαιώματα του άλλου (αν και ο τύπος στην ιστορία δεν αποκλείεται να δέθηκε οικειοθελώς, στην αρχή τουλάχιστον), και πριν δημιουργήσει πραγματική δυσλειτουργία μέσα του, πριν δηλαδή η ικανοποίηση γίνει μικρότερη από το αίσθημα της φθοράς. (Τώρα, πού ακριβώς βρίσκεται αυτό το όριο, πρέπει να δοκιμάσεις για να το βρεις…)

  5. ro(a)isin m. λέει:

    Τώρα μάλιστα γρυλίνο μου! Με το κείμενο και τις φωτογραφίες δικαιώνεις τη βιολογική σου υπόσταση σαν μα-μούνι! Και έχεις φιλοξενήσει πολλά από δαύτα! Σα να λέμε μια φορά έχουμε μουνιά, ας βάλουμε καμπόσα, να ξεμπερδεύουμε κιόλας! Αλλά μήπως πρόκειται, τελικά, για άλλο ένα μύθο που διατηρούν οι γκέι άντρες; Ότι, δηλαδή, με πολλή μεγάλη επιτυχία έχουν τη δυνατότητα ή και την φαντασίωση να κλέβουν τον άντρα της «αλληνής» και μάλιστα να τον ολοκληρώνουν σεξουαλικά τόσο που δεν ξαναγυρνάει εκείνος ούτε να την φτύσει την καημένη τη νοικοκυρούλα! Παρατάει και εκείνη το ξεσκονόπανο μόλις το ψυχανεμίζεται το κακό που τη βρήκε (το διακρίνει κανείς στην πρώτη φωτογραφία, επιμελώς διπλωμένο και τοποθετημένο –εμένα που με βλέπεις, ήμουν δούλα και κυρά, όλη η γειτονιά έχει να το λέει για την μπουγάδα μου!- μια ανάσα πριν πάθει την υστερική κρίση και ξεχυθεί στα πατώματα, δίνοντας πρώιμα ισχυρά στοιχεία ψυχοπαθολογικής προσωπικότητας στον ψυχίατρο της τελικής σκηνής) και τριγυρνά απ’ τον ένα λόγγο στην αντίπερα ραχούλα, ως Αστέρω- Μπίλιω- γοργόνα και μο(υ)νολογεί λιγωμένα και ενίοτε σφαδάζοντας από την έλλειψη του άντρα-φαλλού: «Μουνιά μουνιά έχουν ριζικό/ μουνιά μουνιά έχουν μοίρα/ μα το δικό μου το μουνί/ το έφαγε η ψείρα», εναλλάξ με το: «Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;» (που και αυτή η τελευταία ερώτηση, ευγενικά και σεμνά εκπεφρασμένη, καραμπινάτη φαλλική έλλειψη άλλων εποχών εκφράζει, είτε από γυναίκα, είτε από άντρα ειπωθεί). Στη δική μας περίπτωση η Αστέρω- Μπίλιω- γοργόνα δεν περιμένει γλυκόλαλους ραψωδούς- καψουροστιχουργούς να υμνήσουν την καύλα της για το πένθος που βιώνει. Κάνει την φαλλική έλλειψη υστερία και ξεσηκώνοντας τις τακτικές της Ζήνας της πολεμίστριας, κραδαίνει το μαστίγιο, μετατρέπει το ξεσκονόπανο- σύμβολο σε εργαλείο s/m παιχνιδιών, στα οποία αποφασίζει να επιδοθεί με τον υπερβάλλοντα ζήλο που οφείλει να επιδεικνύει η καινούργια persona αφέντρας- σκύλας κακιάς που θα είναι από εδώ και πέρα, διατηρεί portfolio με παρομοίου αισθητικής φωτογραφίες, όπως οι υποφαινόμενες, με τελικό στόχο να πνίξει ανάμεσα στων μπουτιών της την καύλα τον καημένο το γκόμενο του προκομμένου της. Τι να πει κανείς και για εκείνο το δεμένο παληκάρι που έπεσε στα σκληρά: από πίπα σε γλυφομούνι υπάρχει αισθητή διαφορά (και το αντίθετο, θα έλεγα, θεέ μου φύλαγε!).
    Είδαμε λοιπόν πως ένα καυλωμένο μουνί κολλημένο στην ακατάλληλη μούρη μπορεί να της προσφέρει μια αποκρουστική εμπειρία. Αυτό θα πρέπει να είναι το μεγαλείο της λεγόμενης και «εκδίκησης του μουνιού». Η μούρη, όμως, που είναι έτοιμη για μια τέτοια εμπειρία θα το ευχαριστηθεί το πνίξιμο! Αυτές τις μέρες ανακαλύπτω, κάπως καθυστερημένα το L Word. Σε παραπέμπω εκεί για τη χαρά της μουνοπνίχτρας!

    Υ.Γ. Ερώτηση αναζητά απαντήσεις: Η δεύτερη εικόνα: α) παρήχθη από γυναίκα με προβληματική αυτοεικόνα, που αποφεύγει να επιτρέπει το μουνί της να κοιτάζεται στον καθρέφτη και μάλιστα αναρωτιέται τι στο καλό του βρίσκει ο Βαγγέλης, αυτή μια φορά που το είδε, λαχτάρησε και όταν της ζήτησε ο ψυχαναλυτής να ζωγραφίσει στα γρήγορα και χωρίς να σκέφτεται πως βλέπει τη θηλυκότητα της, αυτό της βγήκε!
    β) φιλοτεχνήθηκε από γκέι άντρα ζωγράφο που χωρίς να έχει ξαναδεί ζωντανό μουνί στη ζωή του, είπε να εξερευνήσει τη γυναικεία του φύση, αλλά έλειπε και η λεσβία κολλητή του στην Ερεσό για διακοπές με τη γκόμενα για να τον κατατοπίσει, τον πίεζε και το deadline για τα εγκαίνια της γκαλερί, έτυχε να δει και εκείνο το ντοκιμαντέρ στην ΕΤ3 για τον ανώδυνο τοκετό, λίγο πριν το αφιέρωμα στο Φασμπίντερ, δεν είναι να απορείς πως του βγήκε splatter ο πίνακας!
    γ) αποτελεί έργο λεσβίας σχεδιάστριας μεταμοντέρνων χρηστικών ειδών για το σπίτι, στην υπηρεσία της Cook Shop- Βέφα Α.Ε., η οποία πρόσφατα κερατωμένη και μαλλιοτραβηγμένη με την 4χρονη σχέση της, παίρνει την εκδίκησή της σχεδιάζοντας τις φρουτιέρες της τελευταίας συλλογής της Βέφας με τη μορφή και την επωνυμία «το μουνί της τσουλάρας»…το μελιτζανί στο κέντρο παραγινωμένο δαμάσκηνο θυμίζει…

  6. ro(a)isin m. λέει:

    Τώρα μάλιστα γρυλίνο μου! Με το κείμενο και τις φωτογραφίες δικαιώνεις τη βιολογική σου υπόσταση σαν μα-μούνι! Και έχεις φιλοξενήσει πολλά από δαύτα! Σα να λέμε μια φορά έχουμε μουνιά, ας βάλουμε καμπόσα, να ξεμπερδεύουμε κιόλας! Αλλά μήπως πρόκειται, τελικά, για άλλο ένα μύθο που διατηρούν οι γκέι άντρες; Ότι, δηλαδή, με πολλή μεγάλη επιτυχία έχουν τη δυνατότητα ή και την φαντασίωση να κλέβουν τον άντρα της «αλληνής» και μάλιστα να τον ολοκληρώνουν σεξουαλικά τόσο που δεν ξαναγυρνάει εκείνος ούτε να την φτύσει την καημένη τη νοικοκυρούλα! Παρατάει και εκείνη το ξεσκονόπανο μόλις το ψυχανεμίζεται το κακό που τη βρήκε (το διακρίνει κανείς στην πρώτη φωτογραφία, επιμελώς διπλωμένο και τοποθετημένο –εμένα που με βλέπεις, ήμουν δούλα και κυρά, όλη η γειτονιά έχει να το λέει για την μπουγάδα μου!- μια ανάσα πριν πάθει την υστερική κρίση και ξεχυθεί στα πατώματα, δίνοντας πρώιμα ισχυρά στοιχεία ψυχοπαθολογικής προσωπικότητας στον ψυχίατρο της τελικής σκηνής) και τριγυρνά απ’ τον ένα λόγγο στην αντίπερα ραχούλα, ως Αστέρω- Μπίλιω- γοργόνα και μο(υ)νολογεί λιγωμένα και ενίοτε σφαδάζοντας από την έλλειψη του άντρα-φαλλού: «Μουνιά μουνιά έχουν ριζικό/ μουνιά μουνιά έχουν μοίρα/ μα το δικό μου το μουνί/ το έφαγε η ψείρα», εναλλάξ με το: «Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;» (που και αυτή η τελευταία ερώτηση, ευγενικά και σεμνά εκπεφρασμένη, καραμπινάτη φαλλική έλλειψη άλλων εποχών εκφράζει, είτε από γυναίκα, είτε από άντρα ειπωθεί). Στη δική μας περίπτωση η Αστέρω- Μπίλιω- γοργόνα δεν περιμένει γλυκόλαλους ραψωδούς- καψουροστιχουργούς να υμνήσουν την καύλα της για το πένθος που βιώνει. Κάνει την φαλλική έλλειψη υστερία και ξεσηκώνοντας τις τακτικές της Ζήνας της πολεμίστριας, κραδαίνει το μαστίγιο, μετατρέπει το ξεσκονόπανο- σύμβολο σε εργαλείο s/m παιχνιδιών, στα οποία αποφασίζει να επιδοθεί με τον υπερβάλλοντα ζήλο που οφείλει να επιδεικνύει η καινούργια persona αφέντρας- σκύλας κακιάς που θα είναι από εδώ και πέρα, διατηρεί portfolio με παρομοίου αισθητικής φωτογραφίες, όπως οι υποφαινόμενες, με τελικό στόχο να πνίξει ανάμεσα στων μπουτιών της την καύλα τον καημένο το γκόμενο του προκομμένου της. Τι να πει κανείς και για εκείνο το δεμένο παληκάρι που έπεσε στα σκληρά: από πίπα σε γλυφομούνι υπάρχει αισθητή διαφορά (και το αντίθετο, θα έλεγα, θεέ μου φύλαγε!).
    Είδαμε λοιπόν πως ένα καυλωμένο μουνί κολλημένο στην ακατάλληλη μούρη μπορεί να της προσφέρει μια αποκρουστική εμπειρία. Αυτό θα πρέπει να είναι το μεγαλείο της λεγόμενης και «εκδίκησης του μουνιού». Η μούρη, όμως, που είναι έτοιμη για μια τέτοια εμπειρία θα το ευχαριστηθεί το πνίξιμο! Αυτές τις μέρες ανακαλύπτω, κάπως καθυστερημένα το L Word. Σε παραπέμπω εκεί για τη χαρά της μουνοπνίχτρας!

    Υ.Γ. Ερώτηση αναζητά απαντήσεις: Η δεύτερη εικόνα: α) παρήχθη από γυναίκα με προβληματική αυτοεικόνα, που αποφεύγει να επιτρέπει το μουνί της να κοιτάζεται στον καθρέφτη και μάλιστα αναρωτιέται τι στο καλό του βρίσκει ο Βαγγέλης, αυτή μια φορά που το είδε, λαχτάρησε και όταν της ζήτησε ο ψυχαναλυτής να ζωγραφίσει στα γρήγορα και χωρίς να σκέφτεται πως βλέπει τη θηλυκότητα της, αυτό της βγήκε!
    β) φιλοτεχνήθηκε από γκέι άντρα ζωγράφο που χωρίς να έχει ξαναδεί ζωντανό μουνί στη ζωή του, είπε να εξερευνήσει τη γυναικεία του φύση, αλλά έλειπε και η λεσβία κολλητή του στην Ερεσό για διακοπές με τη γκόμενα για να τον κατατοπίσει, τον πίεζε και το deadline για τα εγκαίνια της γκαλερί, έτυχε να δει και εκείνο το ντοκιμαντέρ στην ΕΤ3 για τον ανώδυνο τοκετό, λίγο πριν το αφιέρωμα στο Φασμπίντερ, δεν είναι να απορείς πως του βγήκε splatter ο πίνακας!
    γ) αποτελεί έργο λεσβίας σχεδιάστριας μεταμοντέρνων χρηστικών ειδών για το σπίτι, στην υπηρεσία της Cook Shop- Βέφα Α.Ε., η οποία πρόσφατα κερατωμένη και μαλλιοτραβηγμένη με την 4χρονη σχέση της, παίρνει την εκδίκησή της σχεδιάζοντας τις φρουτιέρες της τελευταίας συλλογής της Βέφας με τη μορφή και την επωνυμία «το μουνί της τσουλάρας»…το μελιτζανί στο κέντρο παραγινωμένο δαμάσκηνο θυμίζει…

Υποβολή απάντησης